Dankzij Day One MPM Warner Bros. kreeg ik de kans om Mickey 17 thuis op Blu-Ray te bekijken. Geen bioscoop dit keer, maar gewoon op de bank met een kopje koffie erbij en eerlijk is eerlijk: sommige films lenen zich daar perfect voor. Mickey 17, de nieuwste van regisseur Bong Joon-ho (Parasite, Snowpiercer) is er zo eentje. Een film die je het liefst op je gemak bekijkt, zodat je alle absurde, filosofische en bizarre lagen rustig kunt laten bezinken.
Het verhaal
In de toekomst worden gevaarlijke taken op onherbergzame planeten uitgevoerd door expendables: mensen die gekloond worden en steeds opnieuw kunnen sterven. Mickey Barnes, gespeeld door Robert Pattinson (The Batman, Tenet, Good Time) is zo’n expendable. Maar als hij tijdens een missie niet sterft zoals gepland, komt hij terug in de basis… om daar zijn nieuwe kloon al aan te treffen. Twee Mickey’s dus, en dat is er één te veel voor de commandostructuur. Wat volgt is een vreemde, soms grappige maar ook beklemmende zoektocht naar bestaansrecht, identiteit en autonomie.
Sterke cast, verrassende rollen
Robert Pattinson is de absolute spil van de film. Hij speelt zowel Mickey 17 als de nieuwe kloon Mickey 18, en hij doet dat met zichtbaar plezier. Zijn ongemakkelijke, licht neurotische energie past perfect bij de wereld die Bong Joon-ho heeft gecreëerd. Het is bijzonder om te zien hoe Pattinson zich de afgelopen jaren ontworsteld heeft aan zijn Twilight-verleden en zich keer op keer in interessante, gelaagde rollen stort.
Naast hem zien we Steven Yeun, die je misschien kent van The Walking Dead of de indrukwekkende film Minari. Hij speelt Mickey’s collega en vriend(?) Berto, en brengt een fijne balans van luchtigheid en realisme. Toni Collette (Hereditary, Knives Out) is heerlijk ijzig als de keiharde gouverneur van de kolonie – het soort rol waarin ze tegelijk komisch én angstaanjagend is. Ook Mark Ruffalo (The Avengers, Spotlight) maakt een opvallende verschijning als wetenschapper met bedenkelijke motieven, al had ik hem graag nog iets meer screentime gegeven. De cast is sterk en goed gecast: iedereen voelt op z’n plek in deze rare, koude wereld.
Stijl en sfeer
Bong Joon-ho staat bekend om het combineren van maatschappijkritiek met bizarre werelden, en dat doet hij ook hier. De film speelt zich grotendeels af in koude, steriele ruimtes op een planeet waar niemand vrijwillig zou willen leven. De cinematografie is mooi, maar nooit overdreven spectaculair. De focus ligt op sfeer, niet op bombast. Mickey 17 doet soms denken aan films als Moon, Ex Machina of zelfs Brazil met een vleugje Douglas Adams-achtige absurditeit.
Wat ik zelf fijn vond aan het kijken op Blu-Ray is dat je af en toe even kunt pauzeren om iets te laten bezinken. Want dat moet bij deze film. Niet alles wordt voorgekauwd, en sommige symboliek is best abstract. Het is een film die vragen stelt, maar niet per se antwoorden geeft.
Minpunten? Ja, een paar
Soms voelt Mickey 17 iets te afstandelijk. Niet alles in het plot is even goed uitgewerkt, en het tempo kan voor sommige kijkers te traag zijn. Als je hoopt op een epische sciencefictionfilm met actie en spektakel, dan is dit niet jouw film. Dit is meer een sci-fi die nadenkt over wat het betekent om een mens te zijn. Of een kloon. Of een kloon van een kloon.
Ook merkte ik dat de bijrollen – ondanks de sterke cast – soms wat onderbelicht blijven. Ik had bijvoorbeeld graag iets meer willen zien van Toni Collette’s achtergrond of Ruffalo’s beweegredenen. Maar goed, dat is misschien ook de opzet van de film: Mickey’s verwarring is de onze.
Conclusie
Mickey 17 is een eigenzinnige, langzaam brandende sci-fi met een flinke scheut filosofie en absurde humor. Dankzij de sterke cast, met onder andere Robert Pattinson, Steven Yeun, Toni Collette en Mark Ruffalo, blijft de film boeien, ook als het verhaal zelf niet altijd duidelijk is.
Ik heb de film thuis op Blu-Ray gekeken, en dat werkte verrassend goed. Dit is geen popcornblockbuster, maar een film waarbij je af en toe even wilt nadenken, terugspoelen of gewoon op pauze drukken om te zeggen: “Wat heb ik net gekeken?”
Een aanrader voor wie houdt van trage, doordachte sciencefiction met een vleugje satire. En een mooie toevoeging aan het werk van Bong Joon-ho, die opnieuw laat zien dat hij films maakt die je niet meteen begrijpt, maar die wel blijven hangen.
Dank aan Day One MPM en Warner Bros. voor het aanbieden van deze Blu-Ray. Dit was een bijzondere filmervaring, eentje die ik waarschijnlijk later dit jaar nog eens opnieuw wil bekijken, gewoon om nóg meer lagen te ontdekken.
Laat een reactie achter