Ik ben opgegroeid met de Jurassic Park films en heb alle delen gezien. Daarna kwamen de Jurassic World films met Chris Pratt. Die hielden mijn aandacht niet lang vast, dus ik was benieuwd wat Rebirth zou doen. De film opent sterk. De mensheid is dino moe en dat voelt frisser dan het opgeblazen spektakel uit Jurassic World 2. Een dino in het verkeer valt niemand meer op en dat maakt de wereld geloofwaardiger.

Zora Bennett gespeeld door Scarlett Johansson wordt ingehuurd door BioSyn om mysterieuze incidenten rond een afgelegen onderzoekszone te onderzoeken. Het bedrijf noemt het routine, maar Zora merkt al snel dat er meer speelt. Samen met een klein team reist ze naar een verboden eiland waar experimenten nooit echt zijn gestopt. Zodra ze het eiland bereiken, komt de spanning uit de eerste Jurassic Park films terug. Je hoort geluiden. Je ziet schaduwen. Je voelt dat er iets mis is. Dat werkt beter dan grote CGI scènes. Regisseur Gareth Edwards kiest voor spanning boven actie. De eerste helft zit vol momenten die doen denken aan de dreiging uit het origineel.
Vergelijking met eerdere films
De film werkt het best wanneer de dino’s als dieren worden neergezet. Een silhouet achter een rots. Een trillende plas water. Een kudde titanosaurussen die door het bos beweegt. Dat voelt als Jurassic Park. De spanning zit in de opbouw en niet in de hoeveelheid dino’s.
Rebirth voegt ook nieuwe hybride soorten toe en die komen minder goed uit de verf. De D Rex is groot, maar lijkt weinig op een dinosaurus. Het kleine dino sidekickje Dolores voelt als een marketingproduct en haalt de toon omlaag. Fallen Kingdom had al last van overdreven ontwerpen en Rebirth gaat soms dezelfde kant op. De klassieke dino’s zijn spannender en overtuigender.


Het eiland ziet er sterk uit. De cinematografie gebruikt licht, mist en schaduw om spanning op te bouwen. Dat past beter bij de stijl van het origineel dan bij de felle actie uit de latere World films. De muziek pakt af en toe subtiel bekende thema’s op. Dat geeft nostalgie zonder dat het te nadrukkelijk wordt..
Mijn ervaring en het eindoordeel
Mijn indruk was positief. De film voelt rauwer en meer gericht op sfeer dan eerdere delen. De eerste helft heeft dat herkenbare Jurassic gevoel waarin spanning belangrijker is dan spektakel. De cast werkt goed samen en houdt het verhaal bij elkaar. De tweede helft is minder sterk. Het script zit te vol met personages en zijlijnen. De hybride dino’s halen je uit de film. Het verhaal verliest richting op het moment dat het een strakkere finale nodig heeft. Dat rommelige middenstuk zorgt ervoor dat Rebirth niet in de buurt komt van de eenvoud en helderheid van de eerste Jurassic Park films. Het is wel een stap vooruit ten opzichte van Jurassic World 2 dat veel meer leunde op bombast.
De film laat zien dat er nog potentie in de reeks zit als er wordt gekozen voor spanning, sfeer en sterke acteurs. Rebirth is geen grote ommekeer maar wel een solide herstart die de goede kant op wijst. En er valt nog genoeg te winnen voor een volgende stap.



Laat een reactie achter